 Afstuderen is één ding. Maar wat daarna komt, voelt voor veel studenten als een sprong in het diepe. Waar ga je werken, en wat als je er nog niet helemaal klaar voor bent? Delphine stond precies op dat punt. Net afgestudeerd, nog met de nodige twijfel, maar ook klaar om te beginnen aan haar eerste baan als podotherapeut. Het ging uiteindelijk sneller dan ze zelf had verwacht. Tijdens een podologievakbeurs in Gent raakte ze in gesprek met collega’s van Podotherapie Hermanns. Dat contact bleef hangen en voelde meteen goed. “Ik heb eigenlijk niet met andere werkgevers gesproken, het voelde gewoon goed.” Soms is dat genoeg om een keuze te maken. Twijfel hoort erbij De eerste weken waren spannend, zoals dat voor veel starters geldt. Je hebt net je diploma op zak en weet in theorie veel, maar in de praktijk voelt dat nog anders. “In het begin denk je: ik ga dat niet kunnen en ik weet eigenlijk nog niet genoeg.” Juist daarom maakte de inwerkperiode voor haar zo’n groot verschil. Gedurende zes weken liep ze mee met ervaren collega’s, eerst op een andere locatie en daarna in haar eigen regio. Die periode voelde als een verlengde van haar stage, maar gaf haar tegelijkertijd de ruimte om rustig te groeien. Langzaam merkte ze dat haar vertrouwen toenam. “Op een gegeven moment denk je: oké, ik weet eigenlijk wel veel.” En vanaf dat moment verandert er iets. Je gaat meer durven, meer vertrouwen op je eigen kennis en steeds zelfstandiger werken. Je hoeft het niet allemaal zelf te doen Wat Delphine al snel merkte, is dat ze zich volledig kan richten op haar werk als podotherapeut, zonder afgeleid te worden door allerlei randzaken. “Ik hoef geen afspraken te maken, geen telefoontjes te doen en geen marketing bij te houden.” Binnen Hermanns zijn die taken verdeeld over verschillende teams, waardoor zij zich kan focussen op haar patiënten en haar behandelingen. Dat zorgt voor rust en overzicht in haar werkdag. “Ik begin om 8 uur, doe mijn patiënten en om 17.30 uur ben ik klaar.” Het werk is duidelijk afgebakend, waardoor ze na werktijd ook echt kan ontspannen.
“Inmiddels is het echt mijn thuis geworden.”
Ook de afstand naar België bleek goed te overbruggen. Buiten de spits staat ze in ongeveer twee uur weer bij familie en vrienden. “Op twee uurtjes sta ik weer in België.” Wat eerst ver leek, voelde uiteindelijk verrassend dichtbij. Blijven groeien zonder stil te staan Na ongeveer anderhalf jaar werken merkte Delphine dat ze zich verder wilde ontwikkelen. Ze besloot te starten met de opleiding kinderpodotherapie, omdat ze in de praktijk merkte dat ze regelmatig kinderen behandelde. “Ik had zoiets van: ik wil iets nieuws doen.” Werken met kinderen vraagt om een andere aanpak dan bij volwassenen. Ieder kind is anders en reageert op zijn eigen manier. “Het ene kind is superverlegen, het andere stuitert al binnen.” Tijdens haar opleiding leert ze hoe ze daar beter op kan inspelen, zowel in haar communicatie met kinderen als met ouders. “Soms moet je gewoon zeggen: ik ga nu met je kind praten.” Juist dat soort situaties zorgen ervoor dat ze blijft groeien in haar werk. Werken voelt hier anders Wat Delphine misschien nog wel het meest waardeert, is de manier waarop mensen met elkaar omgaan binnen Hermanns. De sfeer is open en informeel, waardoor het makkelijk is om contact te leggen met collega’s en andere afdelingen. “Ik praat tegen iedereen alsof het mijn vrienden zijn.” Die laagdrempelige communicatie zorgt ervoor dat ze zich snel op haar plek voelde en zich vrij voelt om vragen te stellen of te overleggen. Misschien herken je dit wel Dat stemmetje in je hoofd dat zegt dat je er nog niet klaar voor bent, dat je nog niet genoeg weet of dat je het straks alleen moet doen. Delphine had dat ook. “Je weet echt meer dan je denkt.” En dat blijkt vaak pas echt op het moment dat je begint en ervaring opdoet in de praktijk. En dan blijkt het mee te vallen Wat eerst spannend was, wordt langzaam normaal. Wat eerst onzeker voelde, groeit uit tot routine. Die grote stap waar je tegenop ziet, blijkt uiteindelijk kleiner dan je dacht. Je hoeft niet alles al te kunnen. Je moet alleen beginnen. Opmerkingen zijn gesloten.
|
